Yıl 2018, Cilt 5, Sayı 2, Sayfalar 69 - 81 2018-10-24

INDIVIDUALISM AND COSMOPOLITANISM IN THE IMPERIAL STOA
INDIVIDUALISM AND COSMOPOLITANISM IN THE IMPERIAL STOA

Panos Eliopoulos [1]

11 13

Stoacılar için insan, yalnızca toplumdaki diğer insanlar arasında mükemmelleşebilen bir varlıktır. İnsan, kendisinden daha geniş bir insan topluluğu bağlamı dışında düşünülemeyeceği için,  bireysel ahlak tam da bu gerçeklikten ötürü bir sosyal ahlaktır. Bunu ortaya koymakla Stoacı terminoloji, Yunan felsefi söz dağarcığını, daha evvelki “polis” teriminin yanına “cosmopolis”i yenilikçi bir biçimde eklemek suretiyle genişletmeye yardımcı olur. Kozmopolitanizm, insanı karakterize eden noetik kusurları ya da günahları sadece bir bireysel bozulma olarak değil, aynı zamanda bu hatalar bütün insanlar tarafından paylaşıldığı için sosyal bir düşkünlük olarak lekelemekle,  kısmen de olsa daha önceki fikre yaslanır. Dahası, bu noetik kusurlar; yani tutkular, toplum içerisinde gelişen dinamikler yoluyla üremeye ve çoğalmaya meyillidirler. Bu yüzden “vulgus”,kalabalık, erdemi ve eudaimonia’yı elde etmek isteyen birey için olumsuz etkiye sahip gerçek bir katalizördür. Bu gerçek, insanların karşılıklı olarak eşit bir ilişki içerisinde bulunmaları konusunda önemli bir açmaz yaratmaktadır. Bu problematik meselenin çözümüne yönelik ölçüt, tutkuların terapisine dayanmaktadır. Stoacı kuramda, Stoik yorum bir dereceye kadar ayrıntılarda farklılaşsa da, tutkuları terapi etmek en belirgin konulardan biridir ve Stoa’nın tüm düşünürleri, tutkuların, insan yaşamının sefaletinin sorumlusu olduğuna hükmetmektedirler. Özellikle Romalı Stoacılar, tutkulara karşı savaşmayı, bir sarsılmazlık (apatheia) değil, yanlış düşünmeyi ortadan kaldıracak hareketli, mantıksal bir prosedür olarak tanımlarlar. “Diğer”leri ile ahenkli bir biçimde yaşamak için insanlar kendilerini düzeltmeli ve olumlu yönde değiştirmelidirler. Böylece mükemmel topluma yönelik temel amaç, bireysel mükemmelleşme biçimini alır. İnsanlığın kardeşliği fikri, insan ruhunun her türlü iyiliğin- ve esasen emsalsiz iyilik olan erdemin-kaynağı olduğuna dair şüphe götürmez Stoacı ön kabulde temellenmiştir. Bir topluluk yaratmanın ayırıcı etkeni, herkes için nesnel ama aynı zamanda kendiliğinden ve evrensel-ruhani bir kapasite olan salt iyilik (summum bonum)’tir, erdemdir. Erdem, yaşamı ve diğer insanları derinden anlamak için bir olanak sunar. Nihayetinde, logos aracılığıyla insanın muhataplarıyla arasındaki asimetrik ilişki düzeltilebilir.

For the Stoics man is a social being who can be perfected only within the society of other human beings. Individual morality is ipso facto social morality since man cannot be thought of outside the context of the broader human community. Thus the Stoic terminology helps to extend the Greek philosophical vocabulary by innovatively adding the term “cosmopolis” beside the previous term of “polis”. Cosmopolitanism partially stands on the prior idea that the noetic faults or sins that characterize the human being are not only tainted as individual disorders but also as social mishaps for the reason that they are shared by all people. Moreover, these noetic faults, i.e. passions, tend to be multiplied and proliferated through the dynamics which are developed within a society. Thus the “vulgus”, the crowd, is a real catalyst of negative influence for the individual who wishes to acquire wisdom and eudaimonia. This fact creates a significant predicament in the equable coexistence of people. The gnomon for a resolution to this problematic issue is based on the therapy of passions. In the Stoic theory the therapy of passions is one of the most prominent subjects, and while Stoic interpretations may differ in particular details, all the thinkers of the Stoa conclude that passions are to blame for the miseries of the human life. Particularly, the Stoics of Rome define fighting against passions not as insensibility (apatheia) but as an energetic logical procedure that leads to the extinction of false thinking. In order to be able to live harmoniously with the “other”, man has to correct himself and render himself better. Thus, the elementary goal for a perfect society takes the form of individual perfection. The brotherhood of men is grounded on the indubitable Stoic axiom that the human soul is the source of every good; actually of the unique good, which is virtue. The distinctive parameter for creating a community is the sole good (summum bonum), virtue, which is an objective for everyone but also an inherent and ecumenical capacity. Virtue facilitates a profound understanding of life and other people. Through Logos the asymmetric relationship between man and his fellow man can be finally amended. 

  • REFERENCESAubenque, P. (1965). “Sénèque et l’Unité du Genre Humain”. En Actas del Congreso Internacional de Filosofìa en Honor de Sèneca. Madrid, 82-91. Baldry, H. C. (1965). The Unity of Mankind in Greek Thought, Cambridge.Bett, R. (2006). “Stoic Ethics”. In M. L. Gill et al., (ed.), A Companion to Ancient Philosophy, Blackwell, 530-548.Bodson, A. (1967). La Morale Sociale des Derniers Stoïciens, Sénèque, Epictète et Marc Aurèle, Bibl. de la Fac. De Philosophie et Lettres de l’Univ. de Liège, Fasc. CLXXVI, Soc. d’Edition ‘Les Belles Lettres’, Paris.Bradley, K. R. (2008). “Seneca and Slavery”. In J. Fitch (ed.), Seneca, Oxford University Press, Oxford, 335-348.Bühler, W., Zenobii Athoi Proverbia, Vandenhoeck & Ruprecht, München MIIM.Cicero, (1999). De Finibus, (On Ends) transl. by H. Rackham, Harvard University Press, Loeb, London England 1999.Cicero, (1999). De Republica, De Legibus, (On the Republic, On the Laws) transl. by C. W. Keyes, Loeb, London England.Cicero, (2005). De Officiis, (On Duties) transl. by W. Miller, Harvard University Press, Loeb, London England.Criado del Pozo, M. J. (1988). “El Comportamiento Exteriorizado del Hombre en Séneca”. In Est. Filos. (37), 563-576.Edelstein, L. (2002). The Stoic Sage, (Greek translation), Thyrathen, Thessaloniki. Eliopoulos, P. (2014). “The Stoic Cosmopolitanism as a way of Life”. In Dialogue and Universalism, Institute of Philosophy and Sociology of the Polish Academy of Sciences and the European Society of Culture, vol. XXIV, issue 3, 30-35.Epictetus, (1998). Discourses, Translated with an introduction and commentary by R. F. Dobbin, Clarendon Press, Oxford.Espada Colino, C. (1984). La Utopia de Sèneca. Teorìa del Beneficio. Valoraciòn Crìtica, Tesis Doctoral, Editorial de la Universidad de Madrid, Madrid.Maestre Sánchez, A. (XX). “La ‘Hispania Romana’ y la ‘Corduba Patricia’. La Filosofia de Lucio Anneo Séneca”. In Manuel Maceiras Fafián (ed.) et al, Pensamiento Filosófico Español, volumen I. De Séneca a Suárez, Editorial Sintesis, Madrid, 21-102.Marcus Aurelius, (1951²). Marc Auréle (Τά εἰς ἑαυτόν- Meditations), transl. Ε. Bréhier, (ed.) J. Pepin E. Bréhier, Chrysippe et l’ancien stoïcisme, Paris (P.U.F.).Reale, G. (1985). A History of Ancient Philosophy: The Systems of the Hellenistic Age, edited and translated by J. Catan, State University of New York Press, Albany.Richter, W. (1958). “Seneca und die Sklaven”. In Gymnasium, 65,196-218.Seidler, V. (1994). Recovering the Self: Morality and Social Theory, Routledge, London-New York.Seneca, Lucius Annaeus. (1935). Moral Essays, translated by J. W. Basore, Harvard University Press, (Loeb).Seneca, Lucius Annaeus. (1962). Ad Lucilium Epistulae Morales, translated by Richard Gummere, Vol. I-III, Harvard University Press (Loeb).Stanton, G. R. (1968). “The cosmopolitan ideas of Epictetus and Marcus Aurelius”. In Phronesis, 13, 183-195.Stobaeus, (1974). Eclogae physicae et ethicae, recensuerunt Curtius Wachsmuth et Otto Hense, Weidmann.
Birincil Dil en
Konular Sosyal
Dergi Bölümü Makaleler
Yazarlar

Orcid: 0000-0003-4966-3617
Yazar: Panos Eliopoulos (Sorumlu Yazar)
Kurum: University of Ioannina
Ülke: Greece


Bibtex @araştırma makalesi { deuefad450279, journal = {Dokuz Eylül Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi}, issn = {2147-4958}, eissn = {2147-4419}, address = {Dokuz Eylül Üniversitesi}, year = {2018}, volume = {5}, pages = {69 - 81}, doi = {}, title = {INDIVIDUALISM AND COSMOPOLITANISM IN THE IMPERIAL STOA}, key = {cite}, author = {Eliopoulos, Panos} }
APA Eliopoulos, P . (2018). INDIVIDUALISM AND COSMOPOLITANISM IN THE IMPERIAL STOA. Dokuz Eylül Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 5 (2), 69-81. Retrieved from http://dergipark.gov.tr/deuefad/issue/39919/450279
MLA Eliopoulos, P . "INDIVIDUALISM AND COSMOPOLITANISM IN THE IMPERIAL STOA". Dokuz Eylül Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi 5 (2018): 69-81 <http://dergipark.gov.tr/deuefad/issue/39919/450279>
Chicago Eliopoulos, P . "INDIVIDUALISM AND COSMOPOLITANISM IN THE IMPERIAL STOA". Dokuz Eylül Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi 5 (2018): 69-81
RIS TY - JOUR T1 - INDIVIDUALISM AND COSMOPOLITANISM IN THE IMPERIAL STOA AU - Panos Eliopoulos Y1 - 2018 PY - 2018 N1 - DO - T2 - Dokuz Eylül Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi JF - Journal JO - JOR SP - 69 EP - 81 VL - 5 IS - 2 SN - 2147-4958-2147-4419 M3 - UR - Y2 - 2018 ER -
EndNote %0 Dokuz Eylül Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi INDIVIDUALISM AND COSMOPOLITANISM IN THE IMPERIAL STOA %A Panos Eliopoulos %T INDIVIDUALISM AND COSMOPOLITANISM IN THE IMPERIAL STOA %D 2018 %J Dokuz Eylül Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi %P 2147-4958-2147-4419 %V 5 %N 2 %R %U
ISNAD Eliopoulos, Panos . "INDIVIDUALISM AND COSMOPOLITANISM IN THE IMPERIAL STOA". Dokuz Eylül Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi 5 / 2 (Ekim 2018): 69-81.