Year 2019, Volume 6, Issue 1, Pages 16 - 23 2019-01-21

Bingöl İl Merkezine Bağlı Ormanardı Köyü Merasının Botanik Kompozisyonun Belirlenmesi

Halit TUTAR [1] , Kağan KÖKTEN [2]

67 134

Bu çalışma, Bingöl il Merkezine bağlı Ormanardı köyü’nde doğal bir meranın dört değişik yöneyinin botanik kompozisyon açısından karşılaştırılması amacıyla 2017 yılı Mayıs-Haziran aylarında yürütülmüştür. Mera alanının vejetasyon ölçümlerini belirlemek için lup yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada, bitki ile kaplı alan oranı %85.8, botanik kompozisyondaki buğdaygil, baklagil ve diğer familya bitkileri oranı sırasıyla %50.4, %2.3, %47.2 olduğu tespit edilmiştir. Tespit edilen en fazla buğdaygillerin oranı ile en düşük diğer familya bitkileri oranı kuzey yöneyinde saptanmıştır. Kaplama alanına göre botanik kompozisyonda buğdaygillerin oranı en fazla Kuzey yöneyinde (%59.3), baklagillerin oranının yöneyler arasında bir farklılık göstermediği ve diğer familya bitkilerinin oranı ise en fazla Batı ve Doğu yöneylerinde (%55.6-54.0 ) olduğu tespit edilmiştir. Merada en yaygın türlerin; Gundelia tournefortii L. var. armata (%47.92), Aegilops umbellulata (%43.94), Taeniatherum caput-medusae (%36.04) ve Poa bulbosa var. vivipara (%29.54) olduğu ortaya çıkmıştır. Araştırmada elde edilen bu sonuçlara göre; Ormanardı köyünün merasında, amenajman kurallarına uygun olarak otlatılması ve gübreleme ile ıslah edilmesinin meranın botanik kompozisyonu üzerine olumlu etkisi olacağı sonucuna varılmıştır.

Bingöl, mera, botanik kompozisyon, yöney, lup yöntemi.
  • Açıkgöz, E. 2001. Yem Bitkileri (3.baskı). Uludağ Üniversitesi Güçlendirme Vakfı, Yayın No: 182, VİPAŞ A.Ş. Yayın No: 58, Bursa, 584 s.
  • Akalın, Ş. 1952 Büyük Bitkiler Kılavuzu. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Ankara.
  • Anonim, 1962. Range Research: Basic Problems and Techniques National Academy of Science. National Research Council Pup. 890.
  • Anonim, 2016. Bitkisel Üretim İstatistikleri. T.C. Başbakanlık, Türkiye İstatistik Kurumu.
  • Aydın, A. 2014. Karacadağ’ın Farklı Yükseltilerindeki Meralarında Bitki Tür ve Kompozisyonları ile Ot Verim ve Kalitelerinin Belirlenmesi. Doktora Tezi, Dicle Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
  • Aydın İ., Uzun, F. 2002 Çayır-Mera Amenajmanı ve Islahı. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Ziraat Fakültesi Ders Kitabı Samsun, No: 9, 313 s.
  • Babalık, A.A., Sönmez, K. .2010. Isparta ili Bozanönü Köyü Kırtepe merasında botanik kompozisyonun belirlenmesi üzerine bir araştırma. Bartın Orman Fakültesi Dergisi, 12(17): 27-35.
  • Babalık, A.A., Sarıkaya, H. 2015. Isparta ili Zengi merasında ot verimi ve botanik kompozisyonun tespiti Üzerine bir araştırma. Türkiye Ormancılık Dergisi, 16(2): 96-101.
  • Bilgili, A. 2007. Sarıkamış Orman İçi Meralarının Bitki Örtüsü ve Yem Kalitesinin Belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilim Dalı.
  • Cornellıus, R.D., Alınoğlu, N. 1962. Vejetasyon Ölçme Metodları ve Otlatma Kapasitesinin Tayini. Tarım Bakanlığı Mesleki Kitaplar Serisi, D.66
  • Christansa, M.S., Den Hoen, G. 1979. Grassen en Schijgrassen in Kleur. Politikans Forlag A/S, Kolenhavn.
  • Çaçan, E., Başbağ, M. 2016. Bingöl İli Merkez İlçesi Yelesen-Dikme Köylerinin farklı yöney ve yükseltilerde yer alan mera kesimlerinde botanik kompozisyon ve ot veriminin değişimi. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 53(1): 1-9.
  • Çınar, S. 2001. Adana İli Tufanbeyli İlçesi Hanyeri Köyü merasında Verim Ve Botanik Kompozisyonun Saptanması Üzerine Bir Araştırma. Yüksek Lisans Tezi, Ç.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilim Dalı.
  • Demiri, M. 1983. Flora Ekskursioniste e Shqiperise. T., Shtepia Botuese e Librit Shkollor, Tirane.
  • Edgecombe, W. 1964. Weeds of Lebanon. Faculty of Agricultural Sciences American University of Beirut, Lebanon, Publication No: 24.
  • Garms, H., Eıgener, W., Melderis, A., Pope, T., Durrell, G. 1968. The Natural History of Europe. Paol Hamilyn Limited.
  • Gökkuş, A. 1991. Doğu ve Güney Doğu Anadolu Bölgeleri Çayır Mera ve Yem Bitkileri ve Hayvancılığı Geliştirme Projesi. Eğitim Semineri, 20-22 Şubat 1991.
  • Gür, M., Altın, M. 2015. Trakya yöresinde farklı kullanım geçmişine sahip meraların florastik kompozisyonlarının bazı özellikleri. Anadolu Tarım Bilimleri Dergisi, 30(2015): 60-67.
  • Gür, M., Şen, C. 2016. Trakya Bölgesinde doğal bir merada tespit edilen baklagiller ve buğdaygiller familyalarına ait bitkilerin bazı özellikleri. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, 13(01): 61-69.
  • Huxley, A., Taylor, W. 1977. Flowers of Greece and the Aegean. Chatto and Windus Ltd. Printed Great Britain by Richard Clay Ltd Bunges, Suffolk.
  • İspirli, K., Alay, F., Uzun, F., Çankaya, N. 2016. Doğal meralardaki vejetasyon örtüsü ve yapısı üzerine otlatma ve topografyanın etkisi. Türkiye Tarımsal Araştırmalar Dergisi Sayı, 3: 14-22.
  • Koç, A., Gökkuş, A. 1994. Güzelyurt Köyü mera vejetasyonunun botanik kompozisyonu ve toprağı kaplama alanı ile bırakılacak en uygun anız yüksekliğinin belirlenmesi. Türk Tarım ve Ormancılık Dergisi, 18(6): 495-500.
  • Kürschner, H., Raus, T., Venter, J. 1995. Pflannza Der Türkei Quelle and Meyer Verlog. Werbada
  • Needon, C., Petermann, J., Scheffel, P., Scheibo, B. 1989. Grasser Naturführer in Farbe. Pflanza and Tiere-Gondrom Verlog.
  • Öztan, Y., Okatan, A. 1985. Çayır Mera Baklagil ve Buğdaygil Yem Bitkilerinin Tanıtım Kılavuzu. Cilt II. K.Ü. Orman Fakültesi, Karadeniz Üniversitesi Basımevi Genel Yayın No: 95, Fakülte Yayın No: 8.
  • Pohl, R.W. 1968. The Grasses Library Of Congress Catalog Card Number 54-1268. WM.C. Brown Company Publishers Dubuque Polunin, O., Huxley, A. 1974. Flowers of the Mediterranean Chatto and Windus, London.
  • Sabancı, C.O. 1984. Çayır-mera ve yem bitkileri sözlüğü. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı. Ege Bölge Zirai Araştırma Enstitüsü Yayınları No: 48
  • SAS, 1999. SAS User’s Guide: Statistic. Statistical Analysis Systems Institute Inc., Cary, NC.
  • Serin, Y., Zengin, H., Tan, M., Koç, A., Erkovan, H.İ., Avcioğlu, R., Soya, H., Geren, H., Gemici, Y., Kendir, H., Sancak, C., Parlak, A.Ö., Öztekin, M. 2005. Çayır ve Mera Bitkileri Kılavuzu. T.C. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü.
  • Serin, Y., Tan, M., Koç, A., Zengin, H. 2008. Türkiye’nin Çayır ve Mera Bitkileri. T.C. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü.
  • Seydoşoğlu, S., Kökten, K., Sevilmiş, U. 2018. Basic vegetation characteristics of village pastures connected to Mardin province and its province. Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi, 5(4): 406-413.
  • Seydoşoğlu, S., Kökten, K. 2018. Batman İli Beşiri İlçesi Mera Vejetasyonlarının Bazı Özellikleri. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 55 (4): 491-497.
  • Seydoşoğlu, S., Saruhan, V., Mermer, A. 2015. Diyarbakır ili Eğil ilçesi kıraç meralarının botanik kompozisyonunun belirlenmesi. Türkiye Tarımsal Araştırmalar Dergisi, 2: 76-82.
  • Şen, Ç. 2010. Kilis İlinin Bazı Köylerindeki Meralarda Vejetasyon Yapısı Üzerine Bir Araştırma. Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, 96 s.
  • Şılbır, Y., Polat, T. 1996. Şanlıurfa ili Tektek dağlarında korunan ve otlatılan alanlarda lup yöntemine göre bitki türleri ve bitki kompozisyonlarının belirlenmesi üzerine bir araştırma. Türkiye 3.Çayır-Mer’a ve Yem Bitkileri Kongresi s. 90-97.
  • Taşdemir, V. 2015. Elazığ İli Karakoçan İlçesi Bahçecik Köyü Merasında Verim ve Botanik Kompozisyonunun Saptanması Üzerine Bir Araştırma. Yüksek Lisans Tezi, Bingöl Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
  • Tekinel, O. 1984. Türkiye Tarımında Hayvansal Üretim ve Sorunları. Dicle Ünv. Ziraat Fakültesi Konferansları. TÜİK, 2017. Bitkisel Üretim İstatistikleri. http://www.tuik.gov.tr (Erişim tarihi: 07.09.2018).
  • Türker, A.H., Tükel, T. 2006. Mersin-Tarsus Olukkoyak Köyü Topakardıç mevkisinde 1997 yılından beri korunmuş ağaçlandırma sahasındaki otsu vejetasyonun özellikleri üzerine bir araştırma. Doğu Akdeniz Ormancılık Araştırma Müdürlüğü Doğa Dergisi, 12: 1-39.
  • Weymer, H. 1981. Lernt Pflanza Kennen Ferdinand Enke Verlog. Stuttgart.
Primary Language tr
Subjects
Journal Section Research Articles
Authors

Author: Halit TUTAR

Author: Kağan KÖKTEN

Bibtex @research article { turkjans515343, journal = {Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi}, issn = {2148-3647}, address = {Mevlüt AKÇURA}, year = {2019}, volume = {6}, pages = {16 - 23}, doi = {10.30910/turkjans.515343}, title = {Bingöl İl Merkezine Bağlı Ormanardı Köyü Merasının Botanik Kompozisyonun Belirlenmesi}, key = {cite}, author = {TUTAR, Halit and KÖKTEN, Kağan} }
APA TUTAR, H , KÖKTEN, K . (2019). Bingöl İl Merkezine Bağlı Ormanardı Köyü Merasının Botanik Kompozisyonun Belirlenmesi. Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi, 6 (1), 16-23. DOI: 10.30910/turkjans.515343
MLA TUTAR, H , KÖKTEN, K . "Bingöl İl Merkezine Bağlı Ormanardı Köyü Merasının Botanik Kompozisyonun Belirlenmesi". Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi 6 (2019): 16-23 <http://dergipark.gov.tr/turkjans/issue/42713/515343>
Chicago TUTAR, H , KÖKTEN, K . "Bingöl İl Merkezine Bağlı Ormanardı Köyü Merasının Botanik Kompozisyonun Belirlenmesi". Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi 6 (2019): 16-23
RIS TY - JOUR T1 - Bingöl İl Merkezine Bağlı Ormanardı Köyü Merasının Botanik Kompozisyonun Belirlenmesi AU - Halit TUTAR , Kağan KÖKTEN Y1 - 2019 PY - 2019 N1 - doi: 10.30910/turkjans.515343 DO - 10.30910/turkjans.515343 T2 - Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi JF - Journal JO - JOR SP - 16 EP - 23 VL - 6 IS - 1 SN - 2148-3647- M3 - doi: 10.30910/turkjans.515343 UR - https://doi.org/10.30910/turkjans.515343 Y2 - 2018 ER -
EndNote %0 Turkish Journal of Agricultural and Natural Sciences Bingöl İl Merkezine Bağlı Ormanardı Köyü Merasının Botanik Kompozisyonun Belirlenmesi %A Halit TUTAR , Kağan KÖKTEN %T Bingöl İl Merkezine Bağlı Ormanardı Köyü Merasının Botanik Kompozisyonun Belirlenmesi %D 2019 %J Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi %P 2148-3647- %V 6 %N 1 %R doi: 10.30910/turkjans.515343 %U 10.30910/turkjans.515343
ISNAD TUTAR, Halit , KÖKTEN, Kağan . "Bingöl İl Merkezine Bağlı Ormanardı Köyü Merasının Botanik Kompozisyonun Belirlenmesi". Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi 6 / 1 (January 2019): 16-23. https://doi.org/10.30910/turkjans.515343