Elektromiyografi, motor ve duyu sinir fonksiyonları ile nöromusküler iletim ve istemli kas hareketlerinin değerlendirilmesinde kullanılan ve medikal nöroloji alanında yaklaşık 70 yıldır yer alan elektrofizyolojik bir tekniktir. Elektromiyografi ve sinir ileti çalışmaları olmak üzere iki farklı tanısal testi içerir. Duyu ve motor ileti çalışmaları ile iğne EMG’ye nöromüsküler hastalıklar, edinsel, kalıtsal ya da idiopatik polinöropati, metabolik hastalıklara bağlı periferal nöropati, botulizim ve tetanoz gibi nöromüsküler bağlantı hastalıkları, poliradikülonöritislerde, kauda equina sendromu, periferal sinirlerin tümörleri ile farengeal ve larengeal hastalıklarda yardımcı tanı yöntemi olarak sıklıkla başvurulmaktadır. Bu derlemenin amacı, ülkemizde veteriner pratikte yaygın kullanım alanı olmayan ancak diyagnostik açıdan oldukça etkili elektrofizyolojik teknik olan EMG’nin prensibi ve tanısal kullanım alanlarıyla ilgili bilgi vermektir.
Electromyography is an electrophysiologic technique, which has been used for evaluation of motor and sensory nerve function and voluntary muscle contraction and has appeared for 70 years at medical neurolo-gy. It includes two different diagnostic tests: EMG and nerve conduction velocity. Sensory and motor nerve conduction studies and EMG are frequently applied as diagnostic techniques in neuromuscular disease, acquired, congenital or idiopathic polyneuropathy, peripheral neuropathy dependent on metabolic disorders, neuromuscu-lar junction disorders such as botulism and tetanus, polyradiculuneuritis, cauda equina syndrome, peripheral nerve tumors, pharyngeal and laryngeal diseases. The aim to this review is to inform the readers about to princi-ple of EMG and its diagnostic usage, which is not commonly used in our county in veterinary field and is an electrophysiological technique and regarding diagnosis of the disease.
Zotero
Mendeley
